เจ้ากระต่ายกับดอกไม้สีน้ำเงิน

สิงหาคม 7, 2019 0 By admin

เจ้ากระต่ายกับดอกไม้สีน้ำเงิน
เมื่อเจ้ากระต่ายหยุดพักเข้าไปในร่มไม้ต้นหนึ่ง ที่ซึ่งมีดอกไม้สีน้ำเงินงอกอยู่ สวยเหลือเกิน ข้าไม่เคยเห็นใครงดงามเท่าเจ้ามาก่อน เจ้ากระต่ายพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอันน่าฟัง ต่างจากที่เจ้ากระต่ายเคยใช้มาทั้งชีวิตโดยที่ไม่รู้ตัว ขอบคุณนะ ดอกไม้ที่ข้าชอบ เขาก็พูดแบบนี้กับข้าบ่อยๆ เจ้าทำให้ข้านึกถึงเขา เสียงใสๆของผู้ที่ขโมยหัวใจของเจ้ากระต่ายตั้งแต่แรกเห็นดังขึ้น เหมือนกับโดนพายุพัดเอาแครอททั้งเมืองหายไป เจ้ากระต่ายเจ็บแปลบไปหมด ทุกอย่างกลายเป็นภาพช้า เจ้ากระต่ายต้องใช้เวลาซักพัก ก่อนจะรวบรวมความกล้าพูดประโยคต่อไป เจ้ามีคู่อยู่แล้วหรือ เสียงของเจ้ากระต่ายอ่อยลง ไม่รู้ว่าเพราะความกลัวหรือเพราะก้มหน้า ไม่กล้าสบตากับดอกไม้ผู้เลอโฉม มันเป็นอดีตไปแล้วละ เรื่องมันผ่านมาซักพักแล้ว เจ้าดอกไม้ยิ้มให้กับเจ้ากระต่าย ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย
ทุกๆนาทีที่ผ่านไปหัวใจของเจ้ากระต่ายเต้นแรงขึ้นอย่างไม่เป็นจังหวะ แม้ว่าจะไม่เคยเข้าใจว่าอะไรคือความรัก แต่เจ้ากระต่ายก็มั่นใจ ว่านี่คือความรักแน่ๆ ต้องใช่แน่ๆ ไม่เห็นจะเหมือนกับที่เจ้าพวกเต่าและนกพูดมาเลย เรามีความสุข ต้องแบบนี้ต่างหาก วันเวลาผ่านไป เจ้ากระต่ายยังคงวนเวียนอยู่รอบๆดอกไม้ เจ้ากระต่ายมีความสุขมาก เจ้าดอกไม้ก็ยิ้มแย้มแจ่มใส แต่ช่วงเวลาแห่งความสุขมักผ่านไปไวเสมอ เจ้ากระต่ายเริ่มสังเกตุเห็นความชินชา เวลาที่กระต่ายและดอกไม้อยู่ด้วยกัน เจ้าดอกไม้ยิ้มเสมอ แต่นั่นไม่ใช่รอยยิ้มของความสุข เจ้าดอกไม้อึดอัดกับการเข้ามาของกระต่าย วันหนึ่งเจ้ากระต่ายจึงตัดสินใจพูดกับเจ้าดอกไม้ จริงๆแล้วข้ารบกวนท่านใช่หรือไม่ ถ้าหากท่านไม่สบายใจ ข้าพร้อมที่จะไป เจ้ากระต่ายพูดด้วยสีหน้าจริงจังผิดกับทุกครั้งที่ผ่านมา เจ้าดอกไม้เงียบไปพักหนึ่งก่อนจะถอนหายใจแล้วพูดว่า เจ้าทำให้ข้ามีความสุขไม่ได้เท่ากับคนรักเก่าของข้า ถึงแม้ว่ามันจะเป็นอดีต แต่ข้าก็ยังคงรัก เขายังคงอยู่ในใจข้าเสมอ เจ้ากระต่ายเสียใจ เอะอะโวยวาย กลับเป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง เป็นกระต่ายน้อยที่วู่วาม เจ้ากระต่ายเดินออกมาด้วยความเสียใจ ก่อนจะล้มตัวลงนอนบนพื้นหญ้า ครุ่นคิดถึงสิ่งที่ตนเองรับรู้มา ใช้เวลาพักใหญ่ๆ ในที่สุดเจ้ากระต่ายก็เข้าใจ เจ้ากระต่ายเดินทางกลับบ้านของตนเองอย่างใจเย็น ไม่รีบร้อนเหมือนที่เคยเป็นมา ตอนนี้เจ้ากระต่ายเข้าใจทุกอย่าง สิ่งที่เต่าและนกพูดให้ตนได้ยิน ระหว่างทางที่เจ้ากระต่ายกำลังกลับบ้านนั้น ก็มีหนูตัวหนึ่งวิ่งผ่านมา หยุดอยู่ตรงหน้าเจ้ากระต่าย พร้อมกับพูดว่า นี่ๆ ไอ้เจ้ากระต่าย ความรักคืออะไรอย่างงั้นหรือ เจ้ากระต่ายก้มหน้าลงมองเจ้าหนูตัวเล็กพร้อมกับรอยยิ้ม คือการถอยห่างออกมา ไม่ทำให้เค้าลำบากใจ เจ้าหนูเอียงคอด้วยความสับสน ก่อนจะพูดต่อว่า เจ้าต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ถ้าหากพวกเจ้าไม่อยู่ด้วยกัน แล้วมันจะเป็นความรักได้ยังไง” ก่อนจะรีบวิ่งอย่างว่องไวออกไปตามทางของตัวเอง จบแล้ว
นิทานของพ่อ เป็นยังไงบ้าง เข้าใจอะไรขึ้นบ้างรึปล่าว” ชายชราพูดพร้อมๆกับลูบหัวเด็กชาย “ไม่เข้าใจ ผมไม่เห็นเข้าใจเลยซักนิด” เด็กชายมองหน้าชายแก่ด้วยความฉงน “เจ้าก็เหมือนหนูในนิทานนั่นแหละ ซักวันเจ้าก็จะเข้าใจเอง ฮ่าๆ ” ชายชราหัวเราะเบาๆ